İçimde bazen hiç sönmeyen bir ışık yanıyor. Manik döneme girdiğimde uykunun bana gerekli olmadığını düşünüyorum; gözlerim kapanmasa da yorgunluk hissetmiyorum. Enerjim içime sığmıyor, sanki aynı anda her şeyi yapabilirmişim gibi geliyor. Aklım fikirlerle dolup taşıyor, konuşmak, üretmek, başlamak istiyorum. Hayat o an çok hızlı, çok parlak ve çok mümkün görünüyor.

Kendimi güçlü, mutlu ve huzurlu hissediyorum. Renkler daha canlı, müzikler daha derin, ben daha cesur oluyorum. İçimde büyük bir güven var; sanki hiçbir şey beni durduramazmış gibi. Bu duygu bana kendimi özel ve canlı hissettiriyor.

Ama biliyorum, bu benim bipolar yolculuğumun bir parçası. Ben sadece bu taşkın enerji değilim. Yaşadığım her duygu, her yükseliş bana ait ve ben hepsiyle bir bütünüm.