Cokca gecti uzerinden kendim gibi hissetmeyeli yani. Bunu herkes anlayamaz ama yine de yazacagim. Bes yilimi tiyatroya vermis biri olarak benlik karakter ve ruh hakkinda derinlesmistim ta ki zaman anomalileri bas gosterene dek. Istanbul da bile hic kaybolmamis biri olarak sokaklarda kaybolana dek. Bu baska bir gunun derin konusu.
Kimlik bunalimlari ruh hali degisimleri ile iyice belirgin hale gelmisti, kendim gibi hissettigim anlarim sadece o anlari zihnimde dondurdukce oldugumu sandigim kisinin anlariydi. Ve tabiki stabil degildi. Ne stabildi hayatimda bilmiyorum ama ruhum degildi o kesin, dolayisiyla bu davranislar da benim degildi, sorumlu bile tutulamazdim bu davranislardan. Bu perspektiflerin cogu okudugum kitaplar ve izledigim filmlerden kaynaklaniyordu. Birden farkettim ki gercek burada degil. Gercek birinin cumlesi olamaz mutlak ve kesin asla degil. Peki ya benim karanlik dunyamin aci verici bu gercekligi nasil degisebilir? Sadece komedi filmleri izlesem etkisi olur mu diye dusundum.Onceki ogrenilmis bilgilerin ustune yazacagim icin devamlilik saglamasi gurultusuz olmasi mumkun olamazdi. Surekli ustune calisilmadan bir bakis acisi degisikligine gidemezsin. Iste iyilesmek de boyle bir sey. Hastalik sifira inmiyor ama o kadar yakin ki neredeyse kendimdeyim neredeyse her gun hissediyorum kendimi. Hergun kendim gibi hissetmek icin savasiyorum ve artik bu zor bir is degil.
#bipolar #karmadonem #mentalmosaictr #mentalmosaic