Öfke hiç benlik bir duygu değil. Hadlerinin bildiricisi ben değilim. Haddimi bilirim.
Dün değişik bir uyku uyudum o yüzden öfke geldi sanırım. İnsanlara öfkeliyim, yalnızlık bir tercih olmalı. Zorunluluktan yalnız kaldığını bilmek öteki gibi hissettiriyor.
Şarkı söylemek istiyorum.
Çalışmam lazım ,çalışabilmem lazım. Dün altı saat oldu sanırım. Belki 5 saat. Kendimi o kadar iyi hissettim ki sanki dualarım kabul olmuş gibiydi. Şimdi daha kolay çalışmaya başlamak.
Yalnızlık benim için hiç anlaşılmamak olabilir. Hep yalnız biriydim. Hiç kimse beni anlamadı. Yalnızlığımı dindirecek birini hayal ettim hep. İyi birini.
Sabretmek zor. Nasıl dayanacağım bilmiyorum artık. Her dava sabır işi. Kontrol işi. Ve affetmiyorum insanları , ben sevilesi biriyim. İnsanlar neden sevmiyor bilmiyorum. Bu yüzden onlarla oyalanamıyorum. Her anı hissediyorum…
Allahım bana oyalanacak bir şeyler ver. Az da olsa unutayım zamanı, az da olsa başka biri olayım.
Ben her şeyi düşünüyorum. Parayı, ilaçlarımı, davranışlarımı, kilomu, derslerimi, düşüncelerimi, düşüncelerimin hızlarını, doğruluklarını, gördüklerimin gerçekliğini, görmediğim şeylerin ihtimallerini ve kurtuluş kapılarını. Bazen tek istediğim şey bu renk bir pantolon ve bluz olur mu diyebilmek. Gibi sorgular.
Kendim olduğum için mutluyum. Zoru severim.
#bipolar #karmadonem #mentalmosaictr #mentalmosaic