Sabah erkenden uyanmayı bir şekilde başardım ve ortak alana doğru yola koyuldum. Hemen herkes ile tanışıp neden burada olduklarının hikayelerini dinliyordum. Beni okeye davet ettiler ve tabii ki dahil oldum. İnanılmaz bir huzur hissediyordum bu insanlar beni anlıyorlardı!
Doktorlar beni görmek için yanıma geldiklerinde gördükleri manzarayı biraz yadırgamışlardı. Neden yadırgadıklarını anlayamadım ve açıkcası bu kadar küçük bir bağlantıyı kuramadıkları için onlara duyduğum saygı azalmıştı. Beni görüşme için odaya götürdüler.
Düşünce hızım ve dile getirme hızım arasındaki senkronizasyon bozukluğu devam ediyordu bu belliydi. Bana X kişisini sordular , onun hakkında ne düşündüğümü. Başımızdan geçen olayı anlattığımda ise birbirlerine dehşet içinde baktılar. Aman Allahım dedim kendi kendime, gerçekten bilmiyorlar ve anlamıyorlar! Aynı yükseklikte uçmuş iki kuş büyük ihtimalle aynı türdür. Bu kadar basit.
Görüşme bittikten sonra odama geldim ve yeni bir oda arkadaşım olduğunu öğrendim. Y kişisi annesiyle yaşıyormuş ve annesini kaybedince biraz dengesini kaybetmiş, ağır yaslı , hayata karşı mahcup bir farkındalık yaşayan güzel bir kadındı.Çok fazla konuşmuyordu derinlerdeydi acı çekiyordu belliydi. Bana söylediği tek şey şuydu. -Biraz dinlenmeye geldim.
Derken odamıza süper star bipolar hastası inanılmaz yüksek enerjilerde giriş yaptı. Yanımdaki kadının dolabında ne var ne yoksa çöktü, kadının iç çamaşırı bile kalmadı diyebilirim.
Yemek saatine geldiğimizde X i gördüm ve eliyle çorba yiyişini onu rahatsız etmeden uzaktan göz ucuyla izledim. Yanıma mitomani yüzünden yatışı gerçekleşmiş iddiası 365 tane dairesi olmak olan Z geldi. Animatörmüş. Beni çok benimsediğini biliyordum tüm ortak alanda olduğum zaman dilimlerinde yanımda olmak istiyordu. Benim için bir kaç kere dans bile etti.
Koridorda annesi ile birlikte kol kola yürüyen paranoya rahatsızlığına sahip inanılmaz güzel ve gencecik bir kıza gözüm ilişti.