İyiyim. Son birkaç gündür kendimi kucaklamak ile geçiyor günüm. Hayatı seviyorum. Hayata güveniyorum. Küçük bir kız çocuğu gibi sızlanma huyumdan vazgeçtim. Kabul ediyorum yaşanan her şeyi , çok mutluyum memnunum bulunduğum konumdan. Sadece keşke daha az yalnız olsaydım da bu geçtiğim aşamalardan daha az haberdar olsaydım.
Geçen çok sevdiğim bir kız arkadaşım başka bir arkadaşımız hakkında , bu da hiçbir şey yaşamamış, dedi. Öyle olmak istemezdim. Yine kendim gibi olmak isterdim. Büyük hatalarımı bile kabul ediyorum. Ben olmak böyle bir şey. Kendimi seviyorum , bulunduğum konum mükemmel. Her şey daha da iyi olacak biliyorum. Biliyorum sıra bende.
Hayattaki aksiliklerde bir mutluluk , espri bulabiliriz bence. Zihnimin içine girmeye çalışan negatif düşünceleri def etmeyi öğrendim artık. Kendi dünyamı temiz tutmalıyım. Kendine bunu borçlu insan. Hayat çok uzun ve çok kısa. Neden ızdırap çekiyorum ?
Gerekçelerim vardı ama artık sadece bu gerçekliğin (ki çok uğraştım buraya gelmek için) tadını çıkaracağım. Çünkü biteceğini biliyorum. Lütfen sevdiğim insanlara canlılara seni seviyorum demeden bitmesin. Herkesi ve her şeyi çok seviyorum. Hepimiz kusurluyuz çocuklarım. Hepimiz yaralı çocuklar değil miyiz? Allahın çocukları.
Web sitesi için son yedi gün. İki-üç problem var onları çözeceğim şimdi. Keşke benimki burada olsaydı da biraz fikir verseydi. Her şeyi kendim yapmaktan yoruldum. Saygı duyup , fikir danışacağım insan sayısı da bir elin beş parmağını geçmez.
Hiçbir şey vazgeçilmez değil, özellikle benim hayat deneyimime sahip insanlar için. Ama insan içinden buruk bir sesle keşke diyor bazen. Olmayacağını bile bile , küçük bir çocuk özentisiyle bakıyor ailelere.
Babam yayla çorbası istedi. Onu yapmalıyım ama unutmuşum. Nasıl yapılıyordu?
Valla bu aile bana hiç uygun değil. İçimi çürüttüler. Sevmiyorlar birbirlerini. Sıkıldım. Bıktım bu insanlardan. Ne birbirinize iyi bir eş, bizlere iyi bir anne-baba örneği ne de iyi bir abla olamadınız. Sürekli tetikliyorlar beni, psikoterapistimin ayrı bir eve çıkmam gerektiğini söylemesi doğruydu. Sağol evren bana vermediğiniz gerçek insanlar için teşekkür ederim . Bir romantik olarak sizlerden umudumu kestim . Ben de acıyarak sevmenin nasıl bir şey olduğunu deneyimliyorum. Neyse ki garfim var.
#bipolar #karmadonem #mentalmosaictr #mentalmosaic