Önümde ölü bir kuş. Mmm kötü bir talih benimle olmalı. Ya da camıma konmuş beyaz bir kelebek her şey bundan daha iyi olamazdı.
Insanlardan bilgi topluyorum gelecekte kim olacağımı hesaplayabilmek için. Sanırım tüm bipolarlar ne olduğunu açık bir şekilde anladı.
Bu özellik hastalığın orta dönemlerinde ortaya çıkıyor sanırım. Bilinmezliğin korkutuculuğunu gidermek için beynin oynadığı garip bir oyun. Tabi bir takım kimseler erdiğine ya da kehanet gücüne sahip olduğunu da düşünebilir inanın birinin bir diğerinden daha fazla doğruluğu yok .
İnsanlarla sohbet ederken onların yaşamış olduğu olayların bir benzerinin bizim başımıza geleceğini düşünüyoruz çünkü o süreçlerde hayat biraz böyle işliyor. İmgesel, duygular o kadar yoğun ki yerdeki çöp ile empati yapmamı sağlayan bu hormonal değişiklik rasyonaliteden uzak bir algı biçimine sebep oluyor. Aslında cevap bu kadar belli iken bu durumu programlamak biraz zorlayıcı ama imkansız değil .
Benzer durumları yaşayanlar var ise lütfen yorum yapma seçeneğini değerlendirsinler ve sorunu nasıl çözeceğimizi tartışalım.